Welkom op PokemonRPG.nl, de grootste Pokemon RPG van de Benelux. Nog geen account? Registeer hier.

Book 1: Chapter 1


PokemonRPG Forum Creatief Forum Book 1: Chapter 1
872x bekeken

Let op: je kunt alleen een bericht verzenden wanneer je online bent.


< 1 >

Trainer750
16-09-2019, 21:41
Het RPG'ers.

Voor de mensen die mij niet kennen: Hoi, ik ben Max.
Ik zit op een school waar ik leer om verhalen te schrijven en ze daarna, gebaseerd op hoe goed mijn verhaal is, een mini-film te maken. Dit doe ik eens per maand. Ik had het er met Mauraa over dat ik mijn verhaal nog moet laten zien aan mensen en hun meningen ontvangen. Natuurlijk doe ik dit ook met mensen uit mijn eigen klas, maar ik wou eens een experiment doen. Ik plaats dus hierbij Chapter 1 van mijn nonlineare verhaal. Book 1 heeft vier chapters, dus more to come! Je hoeft het niet te lezen als je niet wilt. Als je dat wel wilt en gedaan hebt, laat je meningen hieronder in de reacties achter en veel lees plezier! :)

Book 1: Chapter 1

‘Vroeger, toen er nog niet zo veel technologie was als nu, gebruikten men andere dingen om met elkaar te communiceren. Dingen zoals brieven, postduiven, of gewoon bij iemand langsgaan.’ Het word nu wel echt erg saai. Ik zit nu al ongeveer vijfendertig minuten in deze les.‘Wanneer gaan we over iets interessants praten?’ denk ik bij mezelf. Direct nadat ik dat in mijn hersenen aan bod bracht, steekt Joey, een jongen uit onze klas, zijn hand op. ‘Hoe zat het dan met die conspiracy theories van nu. Waren die er toen ook al, en werd het toen ook zo algemeen besproken?’ vroeg hij. Eindelijk. Hopelijk gaat mevrouw de Greef hierop door. ‘Ja natuurlijk hadden ze die toen ook al, alleen werd het niet zo algemeen besproken zoals nu. Dit is omdat er toen nog geen internet was. Wanneer je dus met iemand die je kende wou bespreken hoe zij ertegen op keken, moest je dat doen in een één-op-één gesprek. Nu zit iedereen achter hun beeldscherm te typen over wat hun gedachtes zijn.’ ‘En hoe zit het dan met die typische dingen, zoals aliëns, zombies, weerwolven en vampiers?’ vraagt Fletcher. Fletcher is een kleine optimistische jongen. Twee jaar geleden, gedroeg hij zich als een klootzak tegenover mij. Nu is hij ineens een belangrijk iemand in mijn vriendengroep. Ik heb tot op heden nog steeds geen idee waarom hij zo tegen mij deed. ‘En wat is jou beeld op dit onderwerp, Dylan?’ Ik schrik wakker uit mijn gedachtes en kom met een te snel en niet goed over na gedacht antwoord: ‘Waar had u het over mevrouw?’ Lekker Dylan, weer een puntje voor oplettendheid. ‘We hadden het over zombies. Denk jij dat die hebben bestaan of dat zoiets nog kan gebeuren?’ vraagt ze. ‘Dat zou kunnen, ik heb geen i-’ Mijn antwoord word onderbroken door het geluid van de bel. De les is afgelopen. Ik pak mijn spullen, prop ze in mijn tas, en draai me om richting het groepje vrienden wat achter me staat. Onze vriendengroep is niet al te groot, maar wel een redelijk aantal. Je hebt Milo, een kleine en slimme jongen. Hij heeft soms mood swings en kan soms arrogant overkomen, maar hij is wel een grappige vriend. Milo’s andere beste vriend is Tom. Tom is nogal een weeb. Hij kijkt non-stop anime. Ik word er soms echt een beetje gek van. Hij is helemaal gek op bananen. Als hij er een ziet, moet en zal hij hem hebben. Verder heb je nog Fletcher, Ahmed, Alex, Liam, Rowan en Joey. Rowan is een erg goede vriend van mij. Hij stond niet bij het groepje, aangezien hij vorig jaar als enige van ons vriendengroepje is blijven zitten. Hij zit nog wel elke pauze bij ons. Joey is een apart geval. In het begin van school was Joey een goede vriend van iedereen in het groepje. Tevens was hij ook het meest sociaal. Nu destijds hangt hij een beetje rond en komt hij soms nog bij ons zitten. Volgens mij mag een groot deel van het groepje hem niet meer, apart van mij. Hij is en blijft een maatje van mij. ‘Kom, let’s go. Waar gaan we lunchen?’ vraagt Milo. ‘Gebouw D, zoals gewoonlijk?’ stelt Tom voor. Onze school bestaat uit 5 gebouwen. Je hebt gebouw A, B, C, D en E. Gebouw A is voor de havo/vwo kinderen. Gebouw A is ook het grootste gebouw met twee verdiepingen. Gebouw B en C zijn de sport gebouwen. In deze gebouwen is niet veel anders als kleedkamers, turnhallen, sporthallen en dojo’s. Gebouw D is het hoofd gebouw. In dit gebouw zit alle staff van onze school en krijgen de domein en havo klassen het vaakste les. Gebouw E is waar wij nu zijn. Gebouw E is hetzelfde als gebouw D, minus het staff gebeuren. Dit gebouw word bezet door de mavo/vmbo’ers. ‘Dylan, ga je mee?’ vraagt Fletcher. Ik was alweer aan het dromen. ‘Ga maar alvast, ik moet nog even wat vragen aan mevrouw de Greef.’ antwoord ik. ‘Is goed, zie je zo.’ ‘Zie je zo.’ De rest loopt het lokaal uit. Nu ben ik, naast mevrouw de Greef, de enige persoon in het lokaal. Het is erg stil. Ik loop naar mevrouw de Greef en antwoord op de vraag die ze mij had gesteld tijdens de les. ‘Ik denk dat zoiets als een zombie-outbreak niet mogelijk is, mevrouw.’ ‘Dat kan. Maar hoe zijn ze dan op die verhalen gekomen? Denk je dat er op een dag iemand met een lulverhaal aan kwam zetten over mensen die na de dood weer tot leven komen en levende organisme gaan opeten?’ vraagt ze. Daar heeft ze een punt. Hoe onwaarschijnlijk zou dat zijn? ‘Dankuwel mevrouw, tot de volgende!’ zeg ik terwijl ik uit het lokaal loop. Terwijl ik naar gebouw D loop denk ik na over wat mevrouw de Greef net heeft gezegd. Ze heeft me echt aan het denken gezet. Ik kijk om me heen, en zie dat er weinig mensen buiten zijn. ‘Vreemd, het is best goed weer buiten.’ denk ik bij mezelf. ‘Misschien zitten ze in de aula.’ Ik loop naar de voorkant van gebouw D, en zie dat het gebouw bijna helemaal leeg is. ‘Huh.’ zeg ik hardop. Hoe is dit mogelijk? Hoelang heb ik binnen dat lokaal gestaan? Niet lang volgens mij. Ik loop naar de fietsenrekken, die helemaal leeg zijn. Nu word het echt te gek. Iedereen is in een tijdspan van misschien tien minuten helemaal verdwenen? Ik snap er niks van. Ik pak mijn fiets en rij naar huis. Het is vijf minuten fietsen, en ik ben er zo. Onderweg naar huis zie ik een stuk vooruit een aantal leerlingen fietsen. Dus iedereen mocht naar huis? Oké dan! Ik neem een afslag naar links en fiets een paar minuten rechtdoor. Wanneer ik eindelijk thuis aankom, hoor ik iets binnen. Het is mijn stief-vader, Ben. Toen ik vier was, scheidden mijn ouders. Mijn broertje, Chase, was toen nog maar een half jaar oud. Hij snapte nog niet wat er allemaal aan de hand was. Een tijdje nadat mijn ouders uit elkaar waren trok Ben bij ons in. Ik wist wie mijn biologische vader was, en wist dus dat Ben niet mijn echte vader was. Bij Chase zat het iets anders. Hij is opgegroeit met Ben. Hij ziet hem als zijn echte vader. Zelfs nog nu, na dertien jaar. Ik steek mijn sleutel in het sleutelgat van onze indigo gekleurde deur en draai hem om. Ik duw de deur open, en wat ik zie, laat me staan op het punt van verbazing, verdriet en het gevoel van overgeven.

Word vervolgd in Book 1: Chapter 2.

Mare
16-09-2019, 21:59
(Y)

👏👏👏👏👏

Peerman
17-09-2019, 07:19
Zombies? :O


< 1 >

Je moet je inloggen voordat je kunt reageren. Klik hier om een account aan te maken!